“امید” دیر کرده‌است

آوای خزرآزاده بابانژاد: مازندران هر ساله میزبان پرندگان مهاجر است، میانکاله به دلیل اکوسیستم منحصربه‌فرد برای زیست‌مندی پرندگان آبزی، کنارآبزی و خشک‌زی، دو سوم از این گونه‌ها را پذیراست و به بهشت پرندگان معروف است.

پاییز که مهرش تمام می‌شود، هنگامه افزایش ورود این مهاجران زمستان‌گذران است که با سرعتی بیشتر از اواخر شهریور و اوایل مهرماه خود را به تالاب‌ها و آببندان‌ها می‌رسانند.

در این میان، “امید” تک درنای سیبری که ۱۵ سال متوالی به تالاب‌های ازباران و سرخرود مازندران قدم می‌گذاشت، حسابش از دیگر پرنده‌ها جداست. این پرنده‌ی اسرارآمیز سال گذشته پنجم آبان‌ماه آمده بود، امسال با تأخیری که تا امروز به یک ماه رسیده است، دوستداران محیط زیست را کمی نگران کرده است، چه اینکه از مهرماه انتظار آمدنش آغاز شد.

کورس ربیعی مدیر اداره نظارت بر امور حیات وحش اداره‌کل حفاظت محیط زیست مازندران در این باره می‌گوید: باید توجه داشت که این پرنده زمستان‌گذران باید از روسیه، قزاقستان و آذربایجان و از یک عرض جغرافیایی ۵ هزار کیلومتری عبور کرده و به مازندران برسد، پرنده در این مسیر توقفگاه‌هایی را مشاهده و مدتی را در آن‌ها سپری می‌کند و این یکی از علت‌های تأخیر اوست.

او ادامه داد: حتی ممکن است پرنده در مسیر پروازی، با محیط یکی از توقفگاه‌ها سازگار شود، در همانجا زمستان‌گذرانی کند و همچون سال ۱۳۸۸ به تالاب فریدونکنار نیاید.

ربیعی اظهار می‌دارد که پرنده مهاجر؛ الزامی برای ماندن در تاریخ یا زمان مشخصی ندارد و تنها براساس شرایط اقلیمی حرکت می‌کند. برای دوستداران طبیعت، سلامتی این پرنده ۲۳ ساله مهم است و آن‌ها می‌‎خواهند هر چه زودتر “امید”؛ تک‌درنای محبوب را ببینند.

 

این کارشناس امور حیات وحش یادآوری می‌کند که گرچه سال گذشته، “رویا” پرنده پرورشی که از مرکز تکثیر و نگهداری در بلژیک برای احیای مسیر پروازی غربی از راه قطر به تهران و سپس به مازندران منتقل شد تا بتواند با امید همراه شود، اما تنها در مرحله نخست این همراهی صورت گرفت و رویا در بازگشت نتوانست، رویای تیم تحقیقاتی را محقق و امید را تا پایان همراهی کند.

ربیعی تصریح می‌کند: رویا پس از ۳۲ روز زیست مشترک با امید، در سفر بازگشت به سیبری، تک‌درنای امید را تا عباس‌آباد تنکابن همراهی کرد و امید بر حسب غریزه به سفرش ادامه داد. رویا اکنون در تالاب “اوجا کله” فریدونکنار تحت مراقبت نگهداری می‌شود و دفتر حفاظت و مدیریت حیات وحش سازمان حفاظت محیط زیست کشور و اداره تابعه در مازندران و همچنین مرکز تکثیر و نگهداری درنا در بلژیک به این امیدند که امید در فریدونکنار به رویا بپیوندند تا شاید طرح احیای گله غربی درنای سپید به نتیجه نهایی برسد.

مدیر اداره نظارت بر امور حیات وحش اداره‌کل حفاظت محیط زیست مازندران این نکته را نیز یادآور شد که در سال ۱۳۸۶، سه درنای سپید سیبری از گله غربی باقی مانده بودند که یکی از آن‌ها شکار شد و امید نیز از سال بعد تنها سفر می‌کند. گفته می‌شود؛ “آرزو” جفت امید در همین سال و در بازگشت به سیبری به احتمال زیاد شکار شده است.

امروز چهارم آذرماه است، پاییز در سومین ماه خود؛ چند روزی است که سعی می‌کند سرمای خاطره‌انگیز و روح‌نوازش را بروز دهد، تالاب فریدونکنار منتظر یک مسافر محبوب است که برای شانزدهمین سال متوالی میهمان این زیستگاه باشد. شاید همین روز‌ها “امید” از سفر بازگردد.

انتهای پیام/۱۰۰۱/

برچسبها :

دیدگاهتان را بنویسید!

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *