سقوط در سالمندان؛ حادثهای ساده یا تهدیدی جدی؟ بهبود شاخصها در کنار تقویت نگاه تخصصی در سال ۱۴۰۵، زنگ هشدار برای اقدام سریعتر را به صدا درآورده است.
سقوط در سالمندان؛ حادثهای ساده یا تهدیدی جدی؟ بهبود شاخصها در کنار تقویت نگاه تخصصی در سال ۱۴۰۵، زنگ هشدار برای اقدام سریعتر را به صدا درآورده است.
به گزارش آوای خزر ، دکتر محسن سلیمانی راد مدیر جوانی جمعیت ، سلامت خانواده، و مدارس معاونت بهداشتی با تأکید بر اهمیت پیشگیری از سقوط در سالمندان، این موضوع را یکی از چالشهای مهم نظام سلامت دانست و در عین حال از بهبود روند شناسایی و تقویت نگاه تخصصی به سالمندی در سال ۱۴۰۵ خبر داد.
دکتر سلیمانیراد با اشاره به پیامدهای گسترده سقوط در سالمندان گفت: «سقوط صرفاً یک حادثه ساده نیست، بلکه یکی از عوامل اصلی ناتوانی، بستری و حتی مرگومیر در این گروه سنی بهشمار میرود و میتواند تبعات جدی جسمی، روانی و اجتماعی به همراه داشته باشد.»
وی با اشاره به بررسی مقایسهای شاخصهای ارزیابی در سالهای ۱۴۰۳ و ۱۴۰۴ افزود: «روند ارزیابی و شناسایی سالمندان در معرض خطر سقوط در سال ۱۴۰۴ نسبت به سال قبل بهبود یافته است، اما هنوز تا دستیابی به پوشش مطلوب فاصله وجود دارد و در برخی شهرستانها احتمال شناسایینشدن افراد پرخطر مطرح است؛ موضوعی که نیازمند تقویت برنامههای مراقبتی و نظارتی است.»
تقویت نگاه تخصصی به سالمندی در ۱۴۰۵
دکتر سلیمانیراد با اشاره به اقدامات جدید در سال جاری ادامه داد: «در سال ۱۴۰۵ با بهرهگیری از کارشناسان تخصصی حوزه سالمندان، شاهد شکلگیری نگاه مثبتتر، دقیقتر و علمیتر در میان همکاران حوزه بهداشت نسبت به مقوله سالمندی هستیم. این رویکرد موجب شده موضوع پیشگیری از سقوط، از یک اقدام صرفاً توصیهای به یک اولویت عملیاتی در برنامههای سلامت تبدیل شود.»
وی تأکید کرد: «افزایش حساسیت کارشناسان، ارتقای مهارتهای ارزیابی و توجه جدیتر به مراقبتهای پیشگیرانه، از جمله دستاوردهای مهم این تغییر رویکرد است که میتواند در سالهای آینده منجر به کاهش معنادار حوادث ناشی از سقوط شود.»
نقش کلیدی پیشگیری و همکاری بینبخشی
مدیر جوانی جمعیت ، سلامت خانواده ومدارس ، اشاره به عوامل خطر گفت: «مصرف همزمان داروهای متعدد، تداخلات دارویی، اختلالات تعادلی، ضعف عضلانی و نامناسب بودن محیط زندگی از مهمترین عوامل بروز سقوط هستند که باید بهصورت همزمان مدیریت شوند.»
وی افزود: «مناسبسازی منازل سالمندان، اصلاح نور، حذف موانع محیطی و استفاده از وسایل کمکی، نقش مؤثری در کاهش خطر سقوط دارد.»
سلیمانیراد با تأکید بر نقش پزشک خانواده اظهار داشت: «پزشک خانواده و تیم سلامت در خط مقدم شناسایی، ارزیابی و مدیریت عوامل خطر قرار دارند و انجام ارزیابیهای منظم، بازبینی داروها، آموزش خانوادهها و پیگیری مستمر افراد پرخطر از اقدامات اساسی در این حوزه است.»
وی در پایان با تأکید بر ضرورت همکاری دستگاهها گفت: «پیشگیری از سقوط در سالمندان نیازمند مشارکت همهجانبه دستگاهها از جمله نهادهای اجتماعی، شهرداریها و خانوادههاست. این موضوع تنها یک مسئولیت بهداشتی نیست، بلکه یک مأموریت اجتماعی برای ارتقای کیفیت زندگی سالمندان و کاهش بار بیماریها در جامعه محسوب میشود.»
انتهای پیام/
