میرشجاعی با اشاره به باورهای اشتباه رایج گفت برخی تصور می‌کنند «زمین خوردن برای دیگران است» یا «کمتر حرکت کردن باعث ایمنی بیشتر می‌شود»، در حالی که کاهش فعالیت بدنی موجب ضعف عضلانی، افت تعادل و افزایش احتمال سقوط خواهد شد. او تأکید کرد سالمندان باید برای حفظ استقلال، فعالیت منظم از جمله پیاده‌روی یا تمرین‌های ساده و ایمن در منزل داشته باشند.

نقش داروها و حواس پنج‌گانه در افزایش خطر سقوط

به گفته رئیس گروه میانسالان و سالمندان، برخی داروها مانند خواب‌آورها، ضدافسردگی‌ها، آرام‌بخش‌ها و برخی داروهای فشار خون می‌توانند موجب سرگیجه، افت فشار و تاری دید شوند؛ عواملی که مستقیماً احتمال سقوط را افزایش می‌دهد. او توصیه کرد خانواده‌ها مصرف داروهای سالمند را به‌طور منظم بررسی کرده و هر تغییر را سریعاً با پزشک در میان بگذارند.

میرشجاعی همچنین کاهش بینایی و شنوایی را از عوامل مهم خطرساز برشمرد و افزود: «کم‌شنوایی آگاهی سالمند از خطرات محیط را کم می‌کند و ضعف بینایی تشخیص پله‌ها، لبه فرش و موانع را دشوار می‌سازد.» او بر ضرورت معاینه‌های منظم بینایی و شنوایی تأکید کرد.

اصلاح محیط زندگی؛ مهم‌ترین سد مقابل سقوط

او با بیان اینکه خانه سالمند باید محیطی امن و استاندارد باشد، گفت نور کافی، ثابت کردن فرش‌ها، حذف لبه‌های خطرناک، و نصب دستگیره در حمام و سرویس بهداشتی از اقدامات ضروری برای پیشگیری از حوادث است.

میرشجاعی در پایان هشدار داد: «ترس از زمین خوردن، خود عاملی برای زمین خوردن است.»
او از خانواده‌ها خواست با آگاهی، همراهی و مراقبت، به سالمندان کمک کنند تا زندگی ایمن‌تر، مستقل‌تر و باکیفیت‌تری داشته باشند.

انتهای پیام/