
به گزارش آوای خزر، احمد احمدی، قایقران بادبانی روزهای سخت کرونایی را در شهر والنسیا سر میکند. او که برای انتخابی المپیک ابوظبی، از دی ماه در کمپ والنسیا و زیر نظر مربی اش تمرینش را شروع کرد، با شیوع کرونا بالاجبار آنجا ماندگار شد. چراکه به قول خودش برگشتنش به صرفه نبود. قایقران بادبانی این روزهای سخت در اکادمی والنسیا تمرین را کنار نگذاشته، هرچند اجازه ندارد قایقش را به دریا بیندازد. احمدی با اینکه میداند کار سختی در انتخابی دارد، اما به سهمیه اش امیدوار است.
در این روزهای کرونایی شما در اسپانیا همچنان تمرین میکنید؟
تمرینات فیزیکی، تکنیکی و تاکتیکی را در آکادمی والنسیا انجام میدهیم. از طریق ویدئو کارهای آنالیز را انجام میدهیم. فقط نمیتوانیم به دریا برویم و با قایق کار کنیم و به همین خاطر تمریناتمان کمی سبک شده است.
اسپانیا جزو کشورهایی که ظاهراً تلفات زیادی دارد، خطری متوجه شما نیست؟
روزهای اول که خبر کرونا پخش شده بود ما از عمق فاجعه خبر نداشتیم. میخواستیم قایقها را به یک ساحل دیگر ببریم که اگر فضای قرنطینه پیش آمد بتوانیم تمرین کنیم، اما ۱۰۰ متر جلوتر از آکادمی، پلیس جلوی ما را گرفت و ۵۸۰ یورو جریمه شدیم. میخواستند قایقها را هم ببرند که ما کارت المپیکیمان را نشان دادیم و مربیمان که دو مدال المپیکی دارد وساطت کرد و هرجوری بود نگذاشتیم قایقها را ببرند، اما حالا شرایط ما خوب است و کاملاً ایزوله هستیم. حتی خریدها را هم آنلاین انجام میدهیم. پلیس هم کاملاً حواسش هست.
با لغو انتخابی المپیک در ابوظبی به خاطر لغو پروازها به ایران برنگشتی یا ماندن جزو برنامهات بود؟
ما همه کارها را برای رفتن به امارات کرده بودیم، اما آنقدر برای تاریخ جدید امروز و فردا کردند که بعد هم قرنطینه و ماندنی شدیم. البته کمیته المپیک هم گفت سلامتی ورزشکاران از همه چیز مهمتر است. در این شرایط هم به نوعی ریسک بود با اتوبوس و سه پرواز بخواهیم برگردیم. قیمت بلیتها هم گرانتر شده بود و با شرایط ارزی برگشتنم مقرون به صرفه نبود. جان آدم هم از همه چیز مهمتر است. با این شرایط اقتصادی و هزینهای که از بیت المال شده اگر یکی از ما مبتلا شویم، هزینهها سوخت میشود و درست نیست. اینجا هم با همتیمیها و زیر نظر مربیان هستیم.
لغو انتخابی المپیک وقتی که شما در اوج تمرینات بودی، بدشانسی بود؟
من همان بار اول که گفتند انتخابی دو ماه عقب افتاده در توئیتر نوشتم که دو ماه فرصت بیشتر برای تمرین به دست آوردم. حالا هم فرصت بیشتری دارم که خودم را بهتر آماده کنم. البته این شرایط برای رقبا هم هست و خدا را شکر من جایی هستم که تمرینات فیزیکی و آنالیزی را دارم. به نظرم به هر محدودیتی باید به چشم فرصت نگاه کرد.
حالا چه وضعیتی داری؟
خدا را شکر وضعیت خوبی دارم. شرایط برای همه دنیا سخت است ولی نسبت به شرایط دنیا اوضاع ما در اینجا عالی است.
تاریخ جدید انتخابی مشخص شده یا با تعویق یک ساله المپیک، مسابقه هم دیرتر برگزار میشود؟
هنوز مشخص نیست، اما به احتمال زیاد تا آخر فروردین مشخص میشود. بعد از آن دوباره برنامهریزی میکنیم برای مسابقات.
تعویق یکساله المپیک رو چطور میبینی؟
من این اتفاق را به چشم یک فرصت میبینم، چون بیشتر تمرین میکنم، اما در کل امیدوارم شرایط قرنطینه زودتر تمام شود تا بتوانم در دریا هم تمرین کنم.
نگرانی بابت کرونا نداری؟ چه کارهایی برای پیشگیری از کرونا میکنی؟
خوشبختانه مربی ما آدم با تجربه و تحصیل کردهای است. قبل از قرنطینه هم بهترین تدابیر را برای ما فراهم کرده بود. حتی مواد غذایی که میگیریم مثل گوشت و شیر و... دو روز بیرون میماند و بعد به دست ما میرسید. با تحقیق متوجه شدم اینگونه ویروس روی مواد غذایی نمیماند.
چقدر شانس سهمیه داری؟
در ورزش پارامترهای زیادی مؤثر هستند، در قایقرانی بادبانی هم تجربه حرف اول را میزند. با تمام احترامی که به رشتههای دیگر میگذارم انتخابی المپیک بادبانی مثل روئینگ، بسکتبال، والیبال، کاراته و... نیست. برای مثال انتخابی کاراته با رنکینگ است. انتخابی المپیک که احتمالاً دوباره در ابوظبی برگزار میشود ۲ سهمیه برای ما دارد، ۴ کشور سنگاپور، ایران، بحرین و تایلند و مجموعاً ۴۶ نفر شرکت میکنند و باید جزو ۱۰ نفر باشم تا سهمیه بگیرم. من شانس سهمیه دارم و سعی میکنم آن را صاحب شوم.
بعد از سهمیه به نتیجه در المپیک هم فکر میکنی؟
اینجا بحث برنامه کوتاهمدت و بلندمدت مطرح است. حضور در المپیک برای ما که تا حالا سهمیه نداشتیم خودش جایزه است. قایقرانی بادبانی علمش فراتر از آسیاست، اما در بحث بلندمدت میشود به امید خدا نتیجههای خوبی بگیریم. خوشبختانه در بادبانی سن مطرح نیست، نفر اول المپیک ریو ۵۲ سال داشت. بیشتر به آمادگی جسمانی و تجربه قایقران بستگی دارد. پس با یک برنامه بلندمدت میشود نتیجه خوب گرفت.
ایران شرایط توسعه قایقرانی بادبانی را دارد؟
من با آدمهای بزرگی در فدراسیون جهانی هم صحبت بودم و کشورهای زیادی را هم دیدهام. به جرأت میگویم ایران یکی از بهترین کشورهای دنیا برای توسعه بادبانی است. کشوری که در زمستان و تابستان امکان تمرین در شمال و جنوبش هست. حتی سدهای خوبی داریم. خیلی از کشورهای بلوک شرق اروپا در سدهایی شبیه سدهای ما تمرین میکنند و قهرمانیهای زیادی هم میآورند و منابع طبیعی هم ندارند. ایران هم ورزشکاران با استعدادی در همه رشتهها دارد و هم منابع خوبی و با یک برنامهریزی خوب میتواند تا ۱۵ سال آینده مثل اسپانیا و انگلیس شد.
تفریح دیگری هم داری؟
بادبانی با همه رشتهها فرق میکند. طرز زندگی ما جوری است که تفریح ما هم با رشتهمان گره خورده است. من برای تفریح با قایقهای بزرگتر به آب میزنم، کلاً هرچیزی که به دریا مربوط شود را دوست دارم. علاوه بر این دوچرخهسواری و استراحت هم جزو تفریحهای من است، اما در اردوها، چون همه یک هدف را داریم و کمپها حرفهای است همه فقط به هدف فکر میکنیم و تفریحمان همان استراحت کردنمان است.
تحویل سال نو دور از ایران، خانه و خانواده چطور گذشت؟
به خاطر شرایط حرفهای اولین باری نبود که سال تحویل را دور از خانه و ایران بودم. البته به این موضوع عادت کردهام ولی خب ما هم دل داریم و دلمان برای خانواده و نشستن سر هفت سین با آنها تنگ میشود، اما ورزش حرفهای این داستانها را هم دارد.
مردم اسپانیا این روزها برای مبارزه با کرونا چه میکنند؟
به شدت رعایت میکنند و در خیابانها کسی را نمیبینید. مردم هر روز ساعت ۱۲ ظهر و ۸ شب برای کادر درمانی دست میزنند و از آنها قدردانی میکنند. آنها میدانند که مدیریت این بحران نیاز به همدلی دارد و تکی نمیشود.
حرف آخر.
امیدوارم این روزهای سخت زودتر تمام شود و همه مردم دنیا به خصوص ایرانیها صحیح و سلامت باشند. برای ورزشکاران ایرانی هم آرزوی موفقیت میکنم و از فدراسیون قایقرانی، کمیته المپیک و وزارت ورزش تشکر میکنم که ما را به خوبی حمایت میکنند.
انتهای پیام/1005