آوای خزر – آزاده بابانژاد: پناهگاه حیات وحش میانکاله از آغاز تابستان امسال تاکنون برای دهمین بار طعمه حریق شد و شوربختانه اینبار نهتنها گونههای گیاهی و احتمالا جانوری قربانی حریق شد بلکه برخی از تجهیزات حفاظتی این ذخیرهگاه زیستکره نیز به دلیل وسعت و قدرت آتش، از کار افتادند.
محمدرضا کنعانی مدیرکل حفاظت محیط زیست مازندران علت این رخداد را آتشسوزی همزمان در سه نقطه با پوشش گیاهی خشک، و وزش شدید باد در نوار ساحلی میانکاله اعلام کرد که سبب سختشدن عرصه مهار آتش بر محیطبانان شد.
گرچه او گفته است که آسیبی به محیطبانان نرسید و فقط تجهیزات آسیب دیدند اما ممکن بود هر اتفاق ناخوشایندی رخ بدهد که اینبار به خیر گذشت چه اینکه خود تاکید داشت؛ با توجه به حجم آتش در سه نقطه نزدیک بههم، فشار سنگینی بر نیروهای عملیاتی حاضر در منطقه وارد شد که سرانجام با کمک بومیان، محیطبانان، و گسیلداشتن تجهیزات از بندر امیرآباد، آتشنشانی، شهرداری، وهلال احمر، آتش خاموش شد.
فداکاری محیطبان برای نجات تنها لودر میانکاله از دل آتش
به گفته شاهدان حاضر در صحنه، یک دستگاه تراکتور به طور کامل در محاصره آتش سوخت و تنها لودر مستقر در میانکاله نیز میرفت که کاملا قربانی شود اما با فداکاری محیطبان «مهدی دادار» از دل آتش بیرون کشیده شد و تنها قسمتی از آن آسیب دید که امیدوار به تعمیر است.
جمال ابوطالبی دبیر شبکه تشکلهای حوزه محیط زیست و منابع طبیعی مازندران درباره این اتفاق به خبرنگار ما میگوید: حوالی ساعت ۸ صبح دیروز دوشنبه دوازدهم مرداد ماه همزمان در سه نقطه نزدیک بههم در اطراف منطقه معروف به “دراز شیوار” واقع در مرکز ذخیره گاه میانکاله آتشسوزی آغاز شد و به دلیل وزش باد در نوار ساحلی بهسرعت گسترش یافت.
او ادامه داد: در پی این حریق، مدیریت ذخیره گاه میانکاله از طریق اطلاعرسانی جامعه محلی، به اتفاق محیطبانان و نیروهای مردمی دهستان میانکاله، بومیان و دامداران منطقه جهت اطفاء حریق وارد عمل شدند و بلافاصله لودر و تراکتورهای مستقر در ذخیرهگاه را به محل آتشسوزی اعزام کردند.
استمداد از ستاد مدیریت بحران برای مهار آتش در میانکاله
این فعال محیط زیست گفت: گستردگی آتش و وزش باد شدید مهار آتش را سخت کرده بود و در این شرایط بود که مدیریت پناهگاه حیات وحش میانکاله، رئیس حفاظت محیط زیست شهرستان بهشهر و گلوگاه و مدیرکل حفاظت محیط زیست استان که در محل حادثه حضور داشتند، تصمیم گرفتند از ستاد مدیریت بحران و سازمان هلال احمر و مدیریت بندر امیرآباد درخواست کمک کنند.
ابوطالبی اظهار کرد: علاوه بر نیروهای آتشنشانی شهرداری بهشهر و بندر امیرآباد، جمعیت هلال احمر نیز هلیکوپتر اطفاء حریق خود را به منطقه اعزام و در عملیات نجات شرکت کرد.
او ادامه داد: عملیات اطفاء حریق با تلاش بیوقفه و جانفشانی محیطبانان خدوم و زحمتکش و نیروهای مردمی دهستان میانکاله، بومیان و دامداران و مدیریت بحران، تا پاسی از شب به طول انجامید و محیطبانان به سختی توانستند از مهلکه نجات پیدا کنند.
ضرورت تدابیر امنیتی و حفاظتی در ورودی غربی میانکاله
دبیر شبکه تشکلهای حوزه محیط زیست و منابع طبیعی مازندران در بخش دیگری از گفتگو اظهار کرد: با وجود کنترل افراد در ورودی غربی ذخیرهگاه، اما خشکشدن تالاب میانکاله – که در زمان پرآبی نقش بازدارنده ای جهت ورود افراد متفرقه و خاطی با انواع وسایل نقلیه به منطقه ایفا میکرد- اکنون موجبات ورود بدون کنترل افراد، انواع خودرو و وسایل موتوری در این قسمت از ذخیرهگاه را در فصل تابستان فراهم آورده و مدیریت پناهگاه را با چالش مواجه کرده است.
او در خصوص حدس و گمانها که دلالت بر قصد برخی از افراد ساکن در ذخیرهگاه جهت ایجاد آتشسوزیهای عمدی دارد، معتقد است؛ بیتردید عمدی بودن آتشسوزی و وجود عامل انسانی در این حادثه، قابل انکار نیست.
آتشسوزیهای عمدی در میانکاله
ابوطالبی تصریح کرد: با توجه به وقوع آتشسوزی همزمان در سه نقطه نزدیک به هم پر واضح است که آتشسوزیهای سریالی میانکاله عمدی و دارای عامل انسانی است که جهت کشف حقیقت و دستگیری متخلفین ورود جدی نیروهای انتظامی، امنیتی و حوزه قضایی بسیار ضروری به نظر میآید.
این فعال محیط زیست اظهار کرد: تجهیز ذخیرهگاه میانکاله به ابزارهای پایش آنلاین و مستمر جهت جلوگیری از وقوع و تکرار آتشسوزیها، باید در صدر اقدامات سازمان حفاظت محیط زیست قرار گیرد.
او در پایان این نکته را یادآور شد که دامداران قانونگرا و باسابقه و بومیان ذخیرهگاه میانکاله بهشدت خواهان کشف حقیقت و تنبیه متخلفان قانونگریز و نجات اکوسیستم خشکی ذخیرهگاه از شر آتشسوزیهای سریالی و خستهکننده هستند.
هنوز حجم این آتشسوزی برآورد نشده است اما سوختن حتی یک مترمربع از پوشش گیاهی ذخیرهگاه زیستکره میانکاله، آسیب جدی بر پیکر شکننده این منطقه حفاظتشده وارد میکند و درمان آن سالها بهطول میانجامد.
پناهگاه حیات وحش میانکاله با دو اکوسیستم آبی و خشکی در وسعت 68 هزار 880 هکتاری خود، نگین زیبایی از طبیعت چندزیسته و متنوع گیاهی و جانوری در جنوب دریای خزر و شمال ایران است، حفاظت از این منطقه، در نهایت امر، حفاظت از حیات انسانهاست برای امروز و فردا.
انتهای پیام/