به گزارش آوای خزر از شهرستان محمودآباد، همانطور که میدانیم؛ در همه اماکن مذهبی و امامزادگان، متولی آنها اداره اوقاف آن شهرستان بوده و با بودجه دریافتی و وجوهات نذری مردم به سر و ساماندادن و رتق و فتق امور بقاع متبرکه و زائران این اماکن میپردازند.
در شهرستان محمودآباد این قضیه کاملاً در خصوص آستان مقدس امامزادهقاسم(ع) فرق میکند زیرا این مکان اکنون محصور بین دو مدرسه آموزش و پرورش بوده و سالیان درازیست که دعوا بر سر مالکیت اینجا بین این دو نهاد بهمثابه مثنوی هفتاد من کاغذ شده و استانداران و فرمانداران و مدیران کل زیادی آمدند و قول دادند اما به وعدههای خود عمل نکردند و کماکان این مکان در غربت و بیتدبیری مسئولان روزگار سپری میکند.


مشکلی که قرار بود برای همیشه حل شود
بهعنوان مثال مردادماه امسال جناب آقای حسینزادگان استاندار محترم به همراه مدیرکل آموزش و پرورش و اوقاف و راه و شهرسازی مازندران و مدعی سوم این مکان یعنی گمرک مازندران در حضور امام جمعه و فرماندار و سایر مسئولان شهرستانی در فرمانداری گرد هم جمع شدند تا برای همیشه مشکل این مدارس و امامزاده رفع شود و شخص استاندار قول دادند که بعد از هفته دولت با جلسات پیگیری در استانداری با مسئولان مربوطه برای همیشه مشکل مرتفع و خواسته مردم محمودآباد و شخص امام جمعه محمودآباد در این خصوص تأمین شود.
افسوس که این قول استاندار مانند قول سایر مدیران به فراموشی سپرده شده است و مسئولان اداره اوقاف شهرستان هم که تنها به فکر تجهیز اداره شیک و مجلل خود بودند؛ دست از بهسازی و رتق و فتق امور این مکان برداشتند.
امامزاده پُر رفت و آمد بدون امکانات رفاهی اولیه
اگر در دهه اول محرم برای زیارت به این محل میآمدید برای یک وضو گرفتن با مشکل مواجه میشدید چون اصلاً اینجا وضوخانه و سرویس بهداشتی ندارد و مدارس ابتدایی و راهنمایی دو طرف امامزاده هم درب سرویسها را بسته و اعلام میکردند که اینها برای دانشآموزان است که پس از چندبار پیگیری خادمان و شخص بنده(خبرنگار) با امام جمعه محترم، درب یکی از سرویسها برای مردم باز شد و ما تلاشی از سوی اوقاف ندیدیم و بدتر آنکه ظاهراً پیگیریهای لازم هم برای رفع خواسته چندین ساله مردم برای گسترش و بهسازی حریم این مکان مذهبی صورت نمیگیرد.

مشکل بعدی اینکه در ایام فاطمیه که مسافران و مردم عزادار برای برپایی مراسم عزاداری به این مکان میآمدند باز هم این مشکلات پابرجا بوده و اینکه بین دو مدرسه وسط حیاط امامزاده با نردههای آهنی ازهم جدا شده و این نردهها برای دستههای عزاداری هنگام ورود به محوطه حرم مشکلات فراوانی را بهوجود میآورد و گویا متولیان امر در خواب ناز تشریف دارند که حتی از نصب پارچههای مشکی در محوطه حرم امامزاده سر باز زده و بنرهای درب ورودی در بدترین شکل خود بوده که اکثراً پارهپاره و پرچم سر درب هم پاره و فرسوده بوده و گویا در اینجا مسئولی نیست و و مکان مذهبی به حال خود رها شده است.
صحبتی با مدیر اداره اوقاف و امور خیریه محمودآباد
جناب آقای مدیر اوقاف! شما که دارای ساختمانی شیک و مجلل هستید! اینجا هم زیرمجموعه شماست پس برای بهسازی و آوردن امکانات رفاهی اولیه ازجمله وضوخانه و سرویس بهداشتی و تبلیغات محیطی در ایام مختلف و مناسبتها بایستی تلاش مضاعفی از خود به خرج دهید زیرا اینجا یک شهرستان توریستی و مسافرپذیر است و مردم از سراسر کشور به این مکان وارد میشوند. مراجعهکنندگان وقتی با چنین مشکلاتی روبهرو میشوند واقعاً جای بسی تأسف و مایه شرمساری است.

... میز ریاست بدون رضایت مردم چه ارزشی دارد که حتی نمیتوانیم بنر سر دربهای ورودی امامزاده را تعویض کرده تا از این شکل دل آزار درآمده و سبب جذب بیشتر جوانان به این اماکن شود مگر قرار نیست در این اماکن بهعنوان قرارگاههای فرهنگی جذب حداکثری جوانان را برای مراسمهای مختلف مذهبی داشته باشیم.
در پایان از جناب استاندار محترم و سایر متولیان امر استانی و شهرستانی عاجزانه تقاضا داریم که روی حرف خود باشند و یکبار برای همیشه این مشکل و معضل بین آموزش و پرورش و اوقاف را حل و فصل کرده و مدیری را متولی کار در این مکان منصوب کنید که با دلسوزی به امور امامزاده بپردازد نه اینکه در اکثر مراسمهای مذهبی ما ایشان را نبینیم و حضور آنها اصلاً احساس نشود.
گزارش از سید مهرداد محمدیان
اخبار مازندران
انتهای پیام/ 1004